Afbeelding1.png

Beeldstabilisatie

Bij een wat langere sluitertijd, vanaf 1/60 sec, is de kans groot dat je iets beweegt. Je hand, maar ook je ademhaling of zelfs je hartslag, de kleinste beweging van de camera resulteert vaak al in een onscherp beeld. Beeldstabilisatie corrigeert deze bewegingen.

Met welke sluitertijden je nog scherpe foto’s kunt maken is afhankelijk van de lens, de omstandigheden en de fotograaf, maar in elk geval zal beeldstabilisatie een positief resultaat opleveren bij het uit de hand fotograferen.

Lens stabilisatie of in body-/sensor stabilisatie

 

Beeldstabilisatie kan ingebouwd zijn in het objectief (lens stabilisatie) of in de body van de camera (body- of sensor stabilisatie). 

 

Lens stabilisatie (oftewel Optische stabilisatie)

 

Een objectief met beeldstabilisatie beschikt over elementen die lichte trillingen compenseert door een tegengestelde beweging te maken.

 

Canon en Nikon zijn ooit begonnen met het toepassen van beeldstabilisatie in lenzen. Tegenwoordig gebruikt elke fabrikant heeft een eigen term voor lensstabilisatie: Canon: Image Stabilization (IS) Nikon: Vibration Reduction (VR) Tamron: Vibration Compensation (VC) Sigma: Optical Stabilizer (OS) De afkortingen kan je terugvinden op de lens (objectief) zelf.

 

Met name bij telelenzen is de stabilisatie effectiever als deze in de lens plaats vindt en niet door stabilisatie van de sensor in de camera.

 

Een misverstand is dat beeldstabilisatie ook bewegingsonscherpte compenseert bij snel bewegende onderwerpen. De functie is echt alleen bedoeld om handtrillingen te compenseren. Wil je snel bewegende objecten fotograferen zul je je sluitertijd daar op moeten instellen. Er zijn wel objectieven die een aparte instelling voor beeldstabilisatie hebben voor het “pannen” (het horizontaal meetrekken van je lens met een snel bewegend object). Deze modus compenseert met name voor verticale bewegingen. Deze instelling is niet standaard, dus let daar op bij aankoop.

In body oftewel sensorstabilisatie (In Body Image Stabilization) oftewel Digitale stabilisatie

 

 

Beeldstabilisatie in-camera werkt op basis van sensoren die (ongewenste) bewegingen detecteren. Het systeem beweegt vervolgens de beeldsensor op allerlei manieren om de voorgaande beweging te compenseren. Als je de IBIS in je camera gebruikt kun je vaak nog verbazingwekkend lang uit de hand werken.

Normaal is de regel dat je een sluitertijd moet kiezen die overeenkomt met de brandpuntsafstand waarmee je fotografeert. Bij een 50mm is dat dus maximaal 1/50 en bij een 400mm 1/400. Beeldstabilisatie kan hierbij zorgen voor een significant verschil. Afhankelijk van hoeveel stops voordeel het systeem biedt kun je dus met (veel) langere sluitertijden werken én toch met scherpe beelden thuiskomen.

IBIS kan daarnaast ook samenwerken met eventuele beeldstabilisatie die in je objectief zit. Gebruik je een camera en een objectief van dezelfde fabrikant dan zullen deze systemen elkaar versterken.

 

De Canon EOS R5 en Canon EOS R6 zijn de eerste camera's van Canon met 5-assige in-body Image Stabilization (IBIS) voor toonaangevende IS met 8 stops* wanneer er gebruik wordt gemaakt van specifieke objectieven.

 

Zo komen er steeds meer camera’s op de markt met in body stabilisatie die indrukwekkende resultaten laten zien.